วิชานี้ ได้อะไรมากกว่าที่คิดไว้ตั้งเยอะ เพราะได้ลองเขี่ยนข่าวเอง ได้ลงไปสอบถามข้อมูลจริง
ได้ทั้งทฤษฏี และ ปฏิบัติถือว่าเป็น วิชาที่ให้ความรู้ชั้นยอดแก่ข้าพเจ้า หวังว่าคงจะได้ไปเรียนการ
สื่อข่าวขั้นสูงต่อไป
วันจันทร์ที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2552
วันศุกร์ที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2552
เป้าหมายของการเรียนนิเทศศาสตร์
หาความรู้ในศาสตร์ของนิเทศให้มากที่สุด เพื่อที่เรียนจบออกไปจะได้ไม่อด ตาย!! หุหุ
เป้าหมาย ก็คือ ไปในจุดสุงสุดของชีวิตที่เราฝันไว้ ฝันอยากเป็นช่างภาพก็ต้องถ่ายภาพเยอะๆ
ศึกษาเรื่องแสงและองค์ประกอบอีกมากมาย ที่เกี่ยวกับการถ่ายภาพ มันคือเป้าหมายที่เลือกมาเรียน
นิเทศศาสตร์เพราะจะได้ให้อาจารย์ผู้มีวิชา ความรู้ความสามารถช่วยสอนสิ่งที่เรายังไม่เข้าใจให้เรา
รู้แจ้งเห็นจริง ที่กล่าวไปก็คือเป้าหมายของการเรียนนิเทศศาสตร์
วิธีการที่จะไปให้ถึงเป้าหมาย คือความตั้งใจจริงที่จะทำสิ่งที่เรารัก ความพยายาม ความอดทน ความใฝ่เรียน
เป้าหมาย ก็คือ ไปในจุดสุงสุดของชีวิตที่เราฝันไว้ ฝันอยากเป็นช่างภาพก็ต้องถ่ายภาพเยอะๆ
ศึกษาเรื่องแสงและองค์ประกอบอีกมากมาย ที่เกี่ยวกับการถ่ายภาพ มันคือเป้าหมายที่เลือกมาเรียน
นิเทศศาสตร์เพราะจะได้ให้อาจารย์ผู้มีวิชา ความรู้ความสามารถช่วยสอนสิ่งที่เรายังไม่เข้าใจให้เรา
รู้แจ้งเห็นจริง ที่กล่าวไปก็คือเป้าหมายของการเรียนนิเทศศาสตร์
วิธีการที่จะไปให้ถึงเป้าหมาย คือความตั้งใจจริงที่จะทำสิ่งที่เรารัก ความพยายาม ความอดทน ความใฝ่เรียน
รู้ และก็หาประสบการณ์ มาเพิ่มพูนประดับความรู้ให้มากๆ
วันพฤหัสบดีที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2552
วันแม่ที่ผ่านมาทำอะไรบ้าง
แม่เปรียบเสมือนทุกสิ่งทุกอย่างของชีวิต ถ้าวันใดขาดแม่ไปเหมือนโลกทั้งใบขาดอากาศหายใจ
สำหรับวันแม่ที่ผ่านมา ก็ไม่ได้ทำอะไรเป็นพิเศษสำหรับท่านมากนักก็พาท่านไปกินข้าวแล้วก็พูดคุย
กันตามปกติ คือไม่มีอะไรมากสำหรับผมแต่ความดีที่เรามีให้แม่และความรักที่มีให้ก็พอสำหรับวันแม่ที่ผ่าน
มาแล้ว เราไม่ต้องยกมือไหว้ท่านเฉพาะวันแม่ ไม่ต้องรักท่านเฉพาะนแม่ แต่เราทำให้ท่านได้ทุกวัน
ตราบใดที่ท่านยังมีลมหายใจอยู่กับเรา สิบนิ้วกราบลงที่เท้าท่านแล้วก็อวยพรให้ท่าน อยู่กับเราไปนานๆ
แค่นี้ท่านก็มีความสุขมากเพียงพอแล้ว
ความรักที่ผมมอบให้ท่าน มันก็รักที่ยิ่งใหญ่จาก ลูกคนหนึ่ง มันคือการเอาอก เอาใจ ท่านดูแลท่านให้มากๆ
ผมว่าแม่ย่อมรู้อยู่แก่ใจอยู่แล้วว่าเรา รักท่านมากแค่ไหน
สำหรับวันแม่ที่ผ่านมา ก็ไม่ได้ทำอะไรเป็นพิเศษสำหรับท่านมากนักก็พาท่านไปกินข้าวแล้วก็พูดคุย
กันตามปกติ คือไม่มีอะไรมากสำหรับผมแต่ความดีที่เรามีให้แม่และความรักที่มีให้ก็พอสำหรับวันแม่ที่ผ่าน
มาแล้ว เราไม่ต้องยกมือไหว้ท่านเฉพาะวันแม่ ไม่ต้องรักท่านเฉพาะนแม่ แต่เราทำให้ท่านได้ทุกวัน
ตราบใดที่ท่านยังมีลมหายใจอยู่กับเรา สิบนิ้วกราบลงที่เท้าท่านแล้วก็อวยพรให้ท่าน อยู่กับเราไปนานๆ
แค่นี้ท่านก็มีความสุขมากเพียงพอแล้ว
ความรักที่ผมมอบให้ท่าน มันก็รักที่ยิ่งใหญ่จาก ลูกคนหนึ่ง มันคือการเอาอก เอาใจ ท่านดูแลท่านให้มากๆ
ผมว่าแม่ย่อมรู้อยู่แก่ใจอยู่แล้วว่าเรา รักท่านมากแค่ไหน
วันอาทิตย์ที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2552
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)
